فرق بین علم و ایمان
فرق بین علم و ایمان
ایمان، ریشه تربیت دینی است؛ علم، ساقه و عمل میوه آن می باشد.
1. علم، حرکت و سرعت می دهد؛ ایمان، سمت و جهت را مشخص می کند.
2. علم، بیرون انسان را می سازد؛ ایمان، به درون او می پردازد.
3. علم، زیور و زینت بیرون است؛ ایمان، زیبایی و زینت درون.
4. علم، « چه چیزی؟ » را پی می گیرد؛ ایمان، « برای چه؟ » را پاسخ می دهد.
5. علم، خوش زیستن را به انسان می آموزد و ایمان، خوب زیستن را!
6. علم، جهان ساز است و ایمان انسان ساز!
7. علم، به منزله پا است و ایمان، همانند چشم است و چراغ!
8. علم، بخشندگی از بیرون است و ایمان، جوشندگی از درون!
9. علم، می گوید زندگی کن و ایمان، می گوید: چگونه زندگی کن!
10. علم، می گوید باش و ایمان، می گوید: چگونه باش!
11. علم، چرایی را پاسخگوست و ایمان، چگونگی را!
12. تخصص، فرزند علم است و ایمانف بذر تعهد!
13. علم، با مغز سر و کار دارد و ایمان، با دل!
1۴. علم، معلم زاست و ایمان، مربی پرور!
15. علم، امنیت برونی می دهد و ایمان، آرامش درونی؛
16. علم، انقلاب بیرون است و ایمان، انقلاب درون!
17. علم، طبیعت ساز است و ایمان، انسان ساز.
18. علم با جهل مبارزه می کند و ایمان، با غفلت!
19. علم، وسیله و ابزرا می سازد؛ ایمان، مقصد و هدف را نشان می دهد.
20. علم، بشر سیر ملکی داده، ایمان، او را در ملکوت پرواز می دهد.
21. علم، بیشتر و بیشترین را پیگیر است و ایمان، بهتر و بهترین را تعقیب می کند.
22. علم، به دنبال خوشی است و ایمان، در پی خوبی! و هر خوشی، خوبی نبوده! و هر خوبی هم خوشایند ذائقه ها نخواهد بود!!
23. علم، طبیعت را ساخته و آباد می کند و ایمان، فطرت را پرورانده و رشد می دهد.
24. علم، انسان را در محدوده طبیعت سیر می دهد و ایمان، تا ابدیت اثر گذار می باشد.
25. علم ممکن است با جهل جمع شود ولی ایمان، فقط با عقل هماهنگ است.
26. علم می گوید: زنده بمان تا بخوری ( دنیا گرایی)؛ ایمان می گوید: بخور تا زنده بمانی! ( آخرت گرایی)!
27. علم می گوید: سلاح را بگیر! ایمان می گوید: سلاح را کی و کجا و چگونه بگیر!
28. علم، انسان را به اعماق زمین و افق آسمان ها سیر می دهد، ولی ایمان؛ به عمق جان می پردازد و با لایه درونی انسان کار دارد.
29. علم، به شهود و ظهور و پوسته هستی کار دارد و ایمان، به غیب و باطن و مغز آفرینش می پردازد.
30. علم، تو را با هستی آشتی می دهد؛ ایمان، تو را به هستی بخش رفیق می کند.
31.علم، تو را با استدلال و برهان آشنا می سازد و ایمان، تو را از عشق عرفان سرشار می کند.
32. علم, تو را علیه رقیبت پیروزی می دهد و ایمان، تو را علیه خودت چیرگی می بخشد.
33. علم، سلاح قهر و غلبه بر دیگران است و ایمان، قدرت چیرگی بر نفسانیت خود!
34. علم، از قوانین هستی، پرده برداری می کند و ایمان، حجاب را از شناخت مقنن و هستی بخش، کنار می زند.
35. علمف زیبایی اندیشه است و برهان؛ ایمان، زیبایی احساسات است و عرفان.
36. علم در مقابل هجوم بیماری ها و سیل و زلزله و طوفان ها ایمنی بخش است؛ ولی ایمان، در مقابل اضطراب ها، تنهایی ها و بی پناهی ها، پوچ انگاری ها، تحیر و تشویش ها، امنیت بخش خواهد بود.
37. علم انسان را با جهان آشتی می دهد؛ ایمان، انسان را با خودش آشنا می گرداند.
38. علم، انسان را یک شهروند سازگار می سازد؛ ایمان، انسان را هماهنگ با هستی می پرواند.
39. علم، توان و قدرت مادی و دنیوی می بخشد و ایمان، وسعت و قوت روحی و معنوی.
40. علم، نیروی منفصل و زیبایی عقل است و ایمان، نیروی متصل و زیبایی روح.
41. دشمن علم، نسیان و فراموشی است و دشمن ایمان، انکار است و خود فراموشی.
علم و ایمان دو زوج هم کفو می باشند که « خشیت»، «عصمت» و «عدالت» از فرزندانشان است و علم مکمل ایمان و ایمان نیز مکمل علم خواهد بود و این، هر دو با عقل عجین می باشند و مثلثی را تشکیل می دهند.
علم، راکب و عقل مرکب است و اگر این راکب و مرکب، بدون مقصد و هدف بوده باشند گرفتار وادی تیه و تحیر خواهند شد، بنابراین ایمان، جهت و مقصد را نشان داده، تا راکب «علم» را سالم به مقصد برساند؛ زیرا علم پیاده از مرکب عقل و یا راکب و مرکب بدون مقصد و علم و عقل بدون ایمان، آن خواهند شد که هم اکنون بشر امروز گرفتارش می باشد! که بدترین توطئه ها و طرح های استعماری، نقشه های استثماری و استبدادی و تبلیغات استحماقی را عالمان عاقل، ولی بدون ایمان، ارائه می دهند!! که دود و باورت و فساد و فتنه و ... محصول همین اندیشمندان عاقل ولی بی ایمان است! زیرا علم سوار بر عقل، ولی بدون ایمان، اسب به بیراهه دواندن است و دزد با چراغف کالا را گزیده تر بردن!!
امام علی (ع) می فرماید: «ثلاث من کن فیه کمل ایمانه: العقل و الحلم و العلم؛ اگر سه جیز در شخص باشد ایمانش کامل شده است: عقل و حلم و علم.»
میزان الحکمه. باب ایمان